تاريخ انتشار :پنجشنبه ۱۳ بهمن ۹۰.::. ساعت : ۷:۰۳ ب.ظ
فاقددیدگاه

مغان مسموم

دادپور کارشناس ارشد حشره شناسی
برگرفته از : هفته نامه ندای مغان شماره44

 

از سالیان دور سموم شیمیایی برای حفظ محصولات کشاورزی از گزند آفات و بیماریها مورد استفاده بوده و کشاورزان جهت تولید محصول بیشتر از آن بهره می‌برند. جلگه مغان نیز به دلیل کشت انواع محصولات کشاورزی از این قاعده مستثنی نبوده و متأسفانه مصرف بی‌رویه این مواد خطرناک با وجود اعمال سیاستهای بازدارنده- و مقطعی- دولت، کماکان ادامه دارد.

اغلب مردم از خطرات و عواقب کاربرد بی‌رویه سموم در محصولات کشاورزی بی‌خبرند کشاورزان که در معرض بیشترین اثرات منفی آفتکش‌ها هستند با این حال جزو اصلی‌ترین طرفداران استفاده از سم برای افزایش عملکرد زراعی خود می‌باشند.

بسیاری از سموم شیمیایی نقشی در حفظ محصول نداشته و کشاورزان از ترس خسارت اقدام به سمپاشی می‌نمایند حال آنکه 80درصد سموم مورد ‌استفاده غیرضروری هستند و حتی مصرف انها منجر به ظهور آفات جدید می‌گردد (بارزترین مثال آن در منطقه مغان، ظهور کنه تارعنکبوتی در انواع محصولات زراعی است).

به گفته سازندگان سموم، در صورت استفاده درست از این مواد، مشکلی ایجاد نمی‌شود اما این گفته نادرست است چرا که با رعایت کلیه موارد ایمنی، تنها یک درصد سم به هدف می‌رسد و بقیه به راههای مختلف وارد محیط زیست شده و صدمات شدید و جبران‌ناپذیری به انسان و موجودات زنده و محیط‌زیست وارد آورده و ‌توازن و پایداری اکوسیستم‌ را به هم می‌زند.

در حال حاضر هر کشاورزی آزادانه به هر سمی دسترسی دارد و آنرا می‌تواند در هر محلی و به هر مقداری استفاده نماید و در برخی موارد برای حصول اطمینان از نتیجه، غلظت سم را گاه تا چندین برابر حد مجاز بالا می‌برد. در بعضی از محصولات کشاورزی و بخصوص صیفی‌جات مانند خیار که رشد سریع و پیوسته‌ای دارند گاه بلافاصله پس از سمپاشی، محصول جمع‌آوری و راهی بازار می‌گردد و فاصله مُجاز بین زمان سمپاشی و برداشت محصول بدرستی رعایت نمی‌شود.

متأسفانه آمار و اطلاعات مربوط به پیآمدهای مصرف آفتکش‌ها ناچیز است اگرچه آمار مسمومیت حاد (مسمومیت ناشی از مصرف مستقیم سم که بلافاصله علایم سوء در بدن فرد مسموم دیده می‌شود) قابل دسترسی است اما مهمتر از آن آمار و ارزیابی مسمومیت مزمن (مسمومیتی که با گذشت زمان- ماهها و سالها- علایم و اثراتش بروز می‌کند) بدلیل ظهور اثرات تأخیری آفتکشها بسیار سخت‌تر است. افزایش: مرگ و میر، سرطانهای مختلف، ناباروری، اختلالات تولید مثلی، اختلالات هوشی و یادگیری و حساسیت‌های پوستی می‌تواند از جمله آثار مزمن استفاده از سموم باشد.
در منطقه مغان بخش‌های کشاورزی اعم از خصوصی یا دولتی که همواره با استفاده از سموم و کودهای شیمیایی بدنبال تولید بیشتری هستند بایستی هزینه‌های سلامت افراد و محیط زیست منطقه را در درازمدت مدنظر داشته باشند و خود را ملزم به رعایت بعضی اخلاقیات د
ر زمینه سلامت افراد منطقه بدانند.

علی‌الخصوص باید به نقش پیشرو برخی شرکتهای فعال در مطقه اشاره کرد که با بهره‌گیری از تکنولوژی‌های روز همیشه به عنوان الگویی مطمئن برای کشاورزان منطقه مطرح بوده‌اند و انتظار آن می‌رود در تفکر و تصمیم‌گیریهای کلان بر استفاده از روشهای غیرشیمیایی و کم‌خطر تأکید بیشتری داشته باشند همچنین در نحوه استفاده از آفتکشها تجدیدنظر اساسی به عمل آورند.

اما نکته اساسی در این است که آفتکشهای شیمیایی نقش انکارناپذیری در کنترل برخی از آفات کشاورزی دارند و در صورت نیاز بایستی در قالب مدیریت مزرعه توسط کشاورزان بکار گرفته شوند. مهمترین کمک به کشاورزان، آموزش عملی آنها در مزرعه و در طول فصل زراعی است که آفات و بیماریهای مختلف با رشد گیاه ظاهر شده و زارعین فرصت کافی برای یادگیری، شناسایی و تصمیم‌گیری خواهند داشت که در نهایت توان تصمیم‌گیری در کشاورزان افزایش یافته و میزان مصرف سموم و کود شیمیایی به حداقل خواهد رسید.

در حال حاضر بعضی از سازمانهای دولتی و غیردولتی و سازمانهای بین‌المللی برای حل معضل آفتکش‌ها همدیگر همکاری می‌کنند اما بدون کمک کشاورزان و مصرف‌کنندگان امکان موفقیت وجود نخواهد داشت. با امید به تحقق امنیت و سلامت غذایی جامعه که منجر به داشتن جامعه‌ای سالم و بانشاط خواهد شد.

برچسب‌ها, , , ,

نظرات بسته شده است.

633