تاريخ انتشار :شنبه ۲۲ خرداد ۸۹.::. ساعت : ۱۰:۲۴ ب.ظ
فاقددیدگاه

موسسه آرزو را بیشتر بشناسیم

موسسه آرزو را بیشتر بشناسیم

(به بهانه درگذشت معلم دلسوز حجت وطنخواه)

ساعت 5 صبح روز 27 آبان بود که زنگ تلفنم به صدا در آمد. آنطرف خط صدای لرزان فرزند مرحوم حجت وطنخواه بود که ازمن استمداد می طلبید . سراسیمه خود را به بالینش رساندم .به قول شاعر :

هر نفسی که فرو میرود ممد حیات  است وچون بر می آید مفرح ذات .

اما دیگر هیچ نفسی نه فرو میرفت و نه بر میامد . این معلم جوان آرام گرفته بود . و دیگر از درد سرطان معده نمی نالید. چادری به رنگ روزگار سیاه و کوتاهش برروی جسد وی انداختیم . اولین چیزی که به ذهنم خطورکرد این بود که دوستان وی را در جریان بگذارم .

آقای سعید مجردی اولین کسی بود که پیام حامل خبر را دریافت کرد.چرا که همیشه جویای حالش بود .

باورش سخت بود ولی قبول کرد وخبرمنتشر شد.

اعضای محترم ” موسسه خیریه آرزو” هیج نسبت فامیلی با آقای وطنخواه نداشتند  اما کمکهای مالی و معنوی اینها در جریان مداوای ایشان واقعا ستودنیست .

اینجا بود که نام بزرگ موسسه آرزو درذهنم نقش بست .جمله معروف اقای منصوری رییس هیت مدیره موسسه  که یک ماه قبل خطاب به خانواده وطنخواه گفته بودند هرگزازیادم نمیرود ..ایشان گفتند :” شما تنها نیستید ” جمله ای 3 کلمه ای ولی با محتوا .

جناب آقای فیروز خردمند یکی دیگر از اعضای موسسه چنان با شوق وحرارت و دلگرمی با آقای وطنخواه صحبت میکرد که علاوه بر ایشان برمن که رگه های ازناامیدی دردلم راه یافته بود دلگرمی میداد.

خوش ذوقی آقای غفاربرزگر درجریان ملاقاتها، درس بزرگ امیدواری به ما میداد .

در جریان غسل ایشان وقتی از اتاق مخصوص بیرون آمدم همه آمده بودند .اعضای موسسه با دستانی در سینه پیشاپیش همه. واینجا بود که جمله سه کلمه ای آقای منصوری را با جان و دل درک کردم.

قشنگترین صحنه را وقتی دیدم که جمع کثیری از فرهنگیان به همراه ریاست محترم آموزش وپرورش در زیر باران شدید و گل و لای همراه آن منتظر پایان مراسم تدفین بودند . شاید این باران الهی آزمونی بود برای ما و شاید هم جوابی بود برای افراد معدودی که اتحاد وبزرگی جامعه فرهنگی را در پیچ و خم مسایل زود گذر نمیتوانستند ببینند.

مراسم سومین روزرا هم که همه شاهد بودند. خیل عظیم فرهنگیان و کارمندان و دوستان وی ترافیک سنگینی ایجاد کرده بودوکمکهای مالی میلیونی قشرفرهنگی را هم که دیدید و شنیدید.

و اینک اودیگر دربین ما نیست .رفت پیش رفتگان ما .روحش شاد باد . ورحمت الهی بدرقه راهش باد.

و باید گفت :مرحبا به این وحدت و همدلی

ما فرهنگیان  با اهدا کمکهای خود به این موسسه هرگزاجازه نخواهیم داد معلمی از روی ناداری وکم توجهی موسسا ت بیمه ای جان خود و خانواده خود را در خطربیفکند .هرآنچه که خدا خواهد آن میشود.

وکلام آخراینکه اجازه میخواهم از طرف خانواده وخود آقای وطنخواه ازتمامی افرادی که به نوعی متقبل زحمت شده اند قدردانی نمایم و قسمتی از وصیت نامه ایشان را متذکر شوم که تربیت مدرسه ای 3  فرزند خود را به جمع فرهنگیان سپرده است .

ارادتمند همه غلامرضا آورند

آدرس موسسه آرزو:

http://moghanaras.com/mahak/cancer-arezoo.htm

نظرات بسته شده است.

584